بارها برای رفتن فکر کرده بودم، یا فصل خوبی برای رفتن نبود یا پای خوبی همراه نبود.

گروهی سفر کردیم  هشت نفر، با قطار به  تهران- بندر عباس  از آنجا با قایق به  هرمز -و سپس جزایر قشم و  هنگام در راه بازگشت به تهران به تنها چیزی که فکر می کردم یافتن زمانی برای بازگشت مجدد به این دیار بود، تا قبل از این به خیلی از نقاط ایران و کشورهای دیگر سفر کرده ام ولی آنچه را دیده بودم آنقدر به رویاهایم نزدیک بود که فقط به فکر بازگشت دوباره و تجربه ایی عمیق تر و بهتر از این جزایر بودم.

فرصتی دوباره پا داد انگار ارتباط دوطرفه بود، بعد از تقریبا دو هفته دوباره برگشتم ...بخشی از سفر بایک گروه 15 نفره و الباقی را تنها و در خانه دوست عزیزم افشین هنگامی در جزیره هنگام،روزهای لذت بخشی را گذراندم و چیزهای جدیدی را دیدم که در ادامه سعی میکنم تا جایی که میشه بیان کنم.

چند روز تعطیلی، چیزی که همیشه در انتظارش هستیم، بستن کوله پشتی و بعد جاده جاده جاده...

ما پنج نفر از مسیر همیشگی شروع نکردیم، حداقل قسمتی از مسیر را به جای جاده معمول فیروز کوه که از تهران آغاز می شود از جاده  مشهد و ایوانکی رفتیم به سمت آبسرد، برای من چندمین بار بود و برای بقیه اولین بار، همه از مسیر جدید و تپه های رنگارنگ راضی بودند ، ترافیک معمول تعطیلی در انتهای مسیر و حس آشنای دیدار دریا این بار در میانکاله، شب شد، نسیم دریا، چای، نزدیک نیمه شب در بندر ترکمن بودیم، آوای آشنای موسیقی ترکمن ها...

صبح روز بعد، بازدید از آشوراده و بندر ترکمن (اسکله)، هوای طوفانی اجازه بازدید از آشوراده را نداد، شاید فردا؟؟... از اینجا به سمت شمال حرکت کردیم، در بین را حس و  حال بودن در خانه هایی متعلق به نسل های قبل،  شاید صد سال پیش، روی دیوار تاریخ زده اند 1336 ...د.د.ت ....یادگار زمانی که ددت را برای از بین بردن حشرات موذی من جمله پشه ناقل مالاریا وشپش استفاده می کردند. درون خانه حس و حال داشت یاد روزهای جنگ جهانی دوم و.... رفتیم و رفتیم به سمت شمال، قبرستانی متفاوت، در اینجا زندگی را بیشتر از ما دوست دارند، وقتی که می میرد برایش راه بازگشتی می گذارند شاید دوباره بیاید ، اگر هوای بازگشت به سرش بزند و سر بلند کند با کله نمی رود توی سنگ، قبر را با چوب و نی طوری ساخته اند که به راحتی بیرون بیاید،آنچنان باد می آمد که همه چیز را می خواست با خود ببرد، آبی، سفید، قرمز یاد پرچم فرانسه افتادم، ترکیبش زیبا بود. بازگشتیم . شب، دور هم با دوستان صبح شد.

امروز دوباره بخت خود را آزمودیم، جواب داد، این بار دریا مواج نبود.آشوراده را دیدیم، حرکت، گرگان، ناهار خوران هوای عالی، به سمت روستای زیارت و پیاده روی یک ساعته و بازگشت، خداحافظی با دوستان تازه یافته، حرکت به سمت گنبد کاووس، بین راه قسمتی از بهشت را دیدم، انتظارش را نداشتم، آبشار کبودوال، زیبا تر از آن بود که انتظارش را داشتم.به گنبد رسیدیم. گنبد قابوس ابن وشمگیر،به سمت شاهرود راندیم، نیمه های شب به ابر رسیدیم، هوا طوفانی بود.

فردا صبح بار دیگر تجربه ایی تازه، جنگل ابر، باز هم انتظارش را نداشتم، براستی کشورم زیباست،عروسی هزار رنگ. بعد از ظهر حال و هوا عوض شد خرقان و شیخ ابوالحسن خرقانی، هر کس به سرای من در آید نانش دهید و از ایمانش مپرسید، چه آنکس که به درگاه باریتعالی به جان ارزد، البته بر خوان ابوالحسن به نان ارزد.

بسطام، سرای بایزید بسطامی،پای بر درب که گذاشتم حال و هوایش همان قونیه است و مولانا، دوباره تکرار شد. آرام بخش و بی آلایش، ساده ولی با هزاران حرف نگفته.

جاده، آبشاری دیگر نه از جنس اولی نه  به آن زیبایی و دل فریبی، خروشان و پر آب، نقطه پایان، لباس های خیس، آبشار مجن.

شاهرود و باز هم تهران...

چند روز گذشته را در جنوب ایران گذراندم و خاطرات کودکی ام را دوباره زنده یافتم در کنار کارون و در گذر از اندیمشک و شوش و شوشتر .

امسال برای پنجمن سال بعد از تهران، یزد ، تبریز و رامسر نوبت به خوزستان رسید .

خوزستان با وجود همه مشکلات  که در زیر ساختها دارد و هوای پر خاک دو روز اول که غروب چغازنبیل را از ما گرفت میزبان گرمی بود و در نهایت آنچه ماند مهمان نوازی دوستان جنوبی بود و خاطرات خوب سفر با دوستان .

از اکنون چشم به راهم که میزبان سال آینده کدام استان است ... تا چه شود.

کلاغ ها به منزل می رسند این بار

شاعر :ناهید سعادتیان

به ناهید سعادتیان دوست عزیزم برای چاپ سروده هایش تبریک می گویم و برای او آرزوی پیشرفت و موفقیت بیش از پیش را دارم در ضمن از ته دل شادم که می بینم کتابخانه ام هر چه بیشتر پر می شود از کتاب هایی که نوشته دوستانم است.

لینک به وبلاگ: http://nahidsaadatian.blogfa.com/post-243.aspx

ریگا پایتخت لتونی بزرگترین شهر و پایتخت لتونی و یکی از مهمترین شهرهای حاشیه دریای بالتیک با جمعیتی حدود هفتصد هزار نفر و دارای یکی از مهم ترین بنادر در این منطقه واقع در دهانه رود داگوا (daugava) است.

ارتفاع شهر از سطح دریا بین ۱ تا ۱۰ متر و واقع در منطقه ایی مسطح و شنی است.

منطقه قدیمی شهر ریگا به عنوان میراث جهانی توسط یونسکو ثبت شده است. این شهر از لحاظ معماری بخش قدیمی شهر که به عنوان "art nouveau"  معروف است در زمره یکی از بهترین نمونه های این نوع معماری در جهان است.

 

قصدم این بود که از استانبول به لتونی بروم و از آنجا سفرم را آغاز کنم ولی آنقدر پروازهای ترکیش ایر اما و اگر داشت و اینکه شاید یک لگ پروازم  ok بشود یا نشود که در نهایت تصمیم گرفتم با ایر فلوت و از مسیر مسکو به لتونی بروم.

اولین بار بود که با ایر فلوت پرواز کردم اما احتمالا آخرین بار نخواهد بود، تصور ذهنی ام از پروازهای خط هوایی روسیه با اسم ایر فلوت با آنچه تجربه کردم متفاوت بود، پروازهای منظم، هواپیما های ایرباس جدید، برخورد مناسب خدمه و فرودگاه بزرگ و مجهز ولی بسیار گران  Sheremetyevo مسکو از آنچه فکر می کردم بهتر بود. به نظرم در مقایسه با پروازهای هم رده خودش مثل ترکیش ایر یا ایران ایر و ... بهتر است .فقط نکته ایی که باید به خاطر داشته باشید این است که اگر در فرودگاه مسکو توقف دارید باید یا روبل (واحد پول روسیه ) همراه داشته با شید یا اسکناس های خرد ارزهای خارجی مثل دلار و یورو که بتوانید آنها را به روبل چنج کنید در غیر این صورت خریدهای کوچک ( منظورم چیزهایی مثل غذا و از این دست چیزها است که معمولا در سالن ترانزیت لازم دارید )  با ارزهای خارجی مثل دلار و یورو تقریبا غیر ممکن است و چون دستگاه های چنجر هم اتوماتیک است فقط اسکناس های درشت تر را قبول می کند که به نوعی محدودیت ایجاد می کند.

 

این هم یکی از همین دستگا ههای تبدیل ارز (یا همانmoney exchenger )

تقریبا سه ساعت و نیم پرواز از تهران تا مسکو (۲۷۰۰ کیلومتر )  و بعد از چند ساعت انتظار پرواز بعدی به مدت یک ساعت و نیم به ریگا پایتخت لتونی ( یا همان لاتویا latvia ).

 

دیشب ساعت ۵ صبح سفر ۲۱ روزه ام به پایان رسید  و به تهران رسیدم.

 تقریبا ۸۰۰۰ کیلومتر پرواز با هواپیما و ۶۸۰۰ کیلومتر سفر زمینی در اروپا، در طی این مدت کوتاه از ریگا (پایتخت لتونی)، ورشو (پایتخت لهستان)، برلین (آلمان)، آمستردام(هلند)، بروکسل (بلژیک)، پاریس (فرانسه)، ژنو (سوئیس)، میلان، فلورانس، پیزا، رم و ونیز  (ایتالیا) بازدید کردم و برخی اماکن را هم بین راه دیدم و از برخی کشورها مثل لیتوانی، اطریش و جمهوری چک گذر کردم.

در سفرم سعی کردم از وسایل نقلیه متنوع و اماکن اقامتی گوناگونی استفاده کنم تا برداشت بهتر و گسترده تری از امکانات و چگونگی سفر در اروپا بیایم. پس در هتل های مختلف از ۴ ستاره تا بی ستاره  و متل های بین راه و حتی اماکن مخصوص کمپینگ ماندم.

برلین را با دوچرخه شناختم و پاریس را با مترو های پیچ در پیچش، آمستردام  و ونیز را با قایق هایشان و فلورانس را با پای پیاده.

قبلا از وضعبت گواهینامه ام گفته بودم که در روز آخر قبل از رفتنم حل شد و گواهینامه یک ساله بین المللی گرفتم که در سفر هم کمک زیادی کرد، وضعیت بلیط هم روز آخر معلو م شد و به جای استانبول ترکیه از مسکو راهی ریگا شدم .

قبل از سفر مسیر کلی سفرم طبق آنچه که گفته بودم مشخص بود که به مقدار زیادی از برنامه ام رسیدم، در ایران سعی کرذم حداقل نقشه کلی از اروپا و برخی کشورهای اصلی مسیرم را داشته باشم اما به غیر یک نقشه کلی اروپا و نقشه آلمان چیز دیگری اینجا دستم را نگرفت خیلی هم وقت جستجو برای نقشه  در ایران نداشتم، در ضمن می دانستم که  در اینجا احتمالا به طور کلی یافتن نقشه های خوب و به روز از اروپا چیزی شبیه به محال است پس وقت زیادی هم برایش نگذاشتم، اما شاید بپرسید پس چگونه سفر کردم، خوب این روزها به برکت وجود GPS کارها آسان شده، گرچه استفاده از GPS  در ایران آن هم مخصوصا در رانندگی چیزی شبیه خواب و خیال است اما چیزی که شاید به اندازه چند نفر در این سفر به من کمک کرد همین  GPS بود. شاید گذر از شهری بزرگ به شهر دیگر چه در اروپا و چه ایران خیلی مشکل نباشد ولی ورود به شهرهای بزرگ و  یافتن مسیر در بزرگراه های پیچ در پیچ شهری را اگر با عواملی مثل زمان بسیار کوتاه سفر و قوانین متفاوت در رانندگی و قیمت سوخت خودرو در اروپا جمع کنیم آن وقت نقش GPS و بود و نبود آن حیاتی می شود. بگذریم که حتی در یافتن اماکن دیدنی، نزدیک ترین پمپ بنزین، هتل و مراکز خرید و خیلی چیزهای دیگر هم کمک بود و همین عاملی موثر بود در کم کردن هزینه ها و سفر در قاره ایی که به گرانی معروف است . ولی آن چه که من دیدم و با رعایت و شناخت برخی روش ها می توان حداقل بسیار ارزان تر سفر کرد. در نوشته های بعدی روزهای سفرم را مرور می کنم و  یک به یک  عوامل موثر در سفری سریع تر و ارزان تر  را می آورم تا اگر قصد سفر دارید کمکی برای شما باشد،

 

emrooz milan ro didam ,,,shahre kjobie dar majmo ,,farda rahie feloransam,,khaily jaha hast ke nadide mond to in safar ,,fekr mikonam in masiri ke omadam hadaghal 2 mah zaman mikhast baraye didan va hes kardanesh,,ama che konam ke zamanam kame va khaily jaha hast va khaily kara ..miram feloras age beresam shaiad aten ham beram ,,ama khaily baide ,,ta baad

emrooz az amestrdam minbevisam ,shahre farng ke migan hamin jast ,,hame joor adami to in shahr hast ,,,,dar zemn poor az docharkhe o ghayeghe ,,khone hai ham ke to ghayegh hastan jaye khodeshoon ,,emrooz miram bruxel ,,va bad paris ,,ta baad 

salam be hemie dostan ...emroz berlin hastam va az inja minevisam ,,computeram ham inja kar nemikone choon win moshkel dare ,,,va dar natije axa va neveshtan mimone baraye bad az bargasht ..iinjam enghadr kara hast va jaha hast ke biad did ke dige zamani nemimone ...motashaker az hamegi baraye comment haye ghashangeton ,,felan ,,ta baad

این روزها به غیر از انجام کارهای روزانه سرگرم تدارک مقدمات سفری سه هفته ایی به اروپا هستم.

قصد بازدید از شهرهای زیادی را در این مدت کوتاه دارم در عین حال برنامه ام را به گونه ایی در نظر گرفته ام که امکان انجام تغییرات زیادی را در آن داشته باشم . تا این ساعت وضعیت ویزا و نوع وسیله نقلیه در سفر و برخی موارد دیگر مشخص شده است، بلیط هواپیما هم تا 2 روز آینده تکلیفش معلوم می شود فقط موردی که قدری برایم ناخوشایند است این است که بعد از 10 سال اعتبار گواهینامه ام همین ماه تمام می شود و با این وضع شاید فقط چند روزی بتوانم در طی سفر رانندگی کنم . 

از بین صفحات کتاب ها و این دنیای مجازی کم کم برای روزهای سفر برنامه ریزی می کنم، حس می کنم هر چه بیشتر می خوانم و می دانم بلند پروازیم برای دیدار از شهرهای بیشتری در طی این سفر کاسته می شود.

در طی سفر همواره -ویس رکوردرم  را دم دست خواهم داشت فکر می کنم با این وسیله سرعت ضبط و ثبت و راحتی آن خیلی بیشتر باشد . 

جزئیات این سفر را کمی بعد اینجا می آورم ...تا بعد.

اولین جشنواره گردشگری سفر به توران

سفری بود به مدت دو روز و نیم به همراهی عده ی زیادی از دوستان، سفر حوالی ساعت 11 شب  چهارشنبه  90/2/7  از ترمینال میدان آرژانتین آغاز و دو روز بعد حوالی ساعت 12 شب جمعه در ایستگاه راه آهن تهران پایان یافت.

جمع ما ترکیبی بود از خبرنگاران و نویسندگان جراید حوزه گردشگری، راهنمایان گردشگری، آژانس دار ها، عکاسان و حتی مسافرانی که کمتر تجربه این گونه سفر ها را داشتند.

مدیریت و هماهنگی های برنامه توسط آقای آشوری انجام گرفته بود و برگزار کنندگان آن اداره میراث فرهنگی شهرستان شاهرود و شرکت تعاونی گردشگری مهاجران بهشت توران با همکاری  دیگر نهادهای مسئول در منطقه مثل اداره پارک ملی توران- بخشداری و شهرداری بیارجمند- شرکت تعاونی گردشگری هیرکان توران- هتل پارمیدا شاهرود- شورای اسلامی و دهیاری قلعه بالا بودند.

بعد از شب اول که در مسیر و اتوبوس سپری شد صبح هنگام به شاهرود رسیدیم، اتویوس ها عوض شد و از اینجا به سمت میامی رهسپار شدیم و در ادامه راه برای صبحانه در بیارجمند توقف کردیم.

جشن‌ها و رويدادها، فرصتي که در گردشگري ايران مي‌سوزد

چند روز پیش مصاحبه ایی داشتم با خبرگزاری میراث فرهنگی (CHN)،که با تیتر بالا در این خبرگزاری انتشار یافت. متن مصاحبه را با لینک خدمت دوستان تفدیم می کنم.

لینک به متن اصلی: 

http://www.chn.ir/news/?section=2&id=52303

امروزه کشورها از برگزاري جشنواره‌هاي مختلف، ميزباني رويدادهاي ورزشي، برپايي نمايشگاه‌هاي تجاري و صنعتي و به راه‌انداختن جشنواره‌ها و کارناول‌هاي خياباني، هدف ديگري را علاوه بر تمام اهداف پيشين دنبال مي‌کنند و آن جذب گردشگر و سرمايه افزون‌تر است. هدفي که ايران توجه چنداني به آن نداشته است.	مراسم پير شاليار، اورامان تخت
خبرگزاري ميراث فرهنگي ـ گروه گردشگري ـ رويداد گردشگري بنا به تعريف، واقعه‌اي است که به طور معمول بر خلاف زندگي متعارف و جاري جامعه ميزبان شکل مي‌گيرد .رويدادها در يک دوره مشخص زماني اتفاق مي‌افتند و هدف از آن‌ها برگزاري مراسم و آيين‌ها و جشن‌ها، فعاليت‌هاي گسترده اجتماعي، مسابقات ورزشي، برگزاري نمايشگاه‌ها و مواردي از اين دست است.   امروزه کشورها از برگزاري جشنواره‌هاي مختلف، ميزباني رويدادهاي ورزشي، برپايي نمايشگاه‌هاي تجاري و صنعتي و به راه‌انداختن جشنواره‌ها و کارناول‌هاي خياباني، هدف ديگري را علاوه بر تمام اهداف پيشين دنبال مي‌کنند و آن جذب گردشگر و سرمايه افزون‌تر است. برگزاري يک رويداد در محلي خاص، به آن محل اعتبار مي‌بخشد و آن را در سطح ملي و بين المللي مطرح مي سازد.   رسم گواتي چابهار، مراسم زار بندر لنگه، مراسم از تولد تا مرگ صابئين اهواز، قالي‌شوران مشهد اردهال، وارداوار ارامنه تهران، گل‌مالي بيجار، پير شاليار اورامان تخت، آق قويون ترکمن‌ها، تعزيه خوانسار، نخل گرداني ابيانه،  پيرچک‌چک يزد و مراسم شب يلدا، جشن سده و مهرگان و نوروز هم از آيين‌هايي هستند که مي‌توانند باعث جلب گردشگر و توجه جهانيان شوند اما ايران تا چه اندازه از اين ظرفيت و امکان براي جذب گردشگر بهره برده است؟   وحيد نظري، راهنماي گردشگري براين باور است که ايران ان‌گونه که بايد و شايد از هيچ کدام از آداب و رسوم و مراسم خاص خود براي جذب گردشگر استفاده نکرده است يا محدوديت‌هايي وجود داشته که مانع از برگزاري اين‌گونه مراسم شده است. براي مثال، جشن سده مي‌تواند براي گردشگران، جالب و جذاب باشد اما سال گذشته به دليل پاره‌اي موارد، برگزاري اين جشن در يزد با مشکلات بسيار روبه‌رو شد يا مراسم پير شاليار که هرساله در اورامان تخت برگزار مي‌شود، قابليت آن را دارد که مردم بسياري را از گوشه و کنار ايران، گردهم آورد و براي گردشگران خارجي هم تازه و جذاب باشد اما دو سال است که مسافران به اورامان مي‌روند و از پير شاليار خبري نيست؛ به اين معني که اجازه برگزاري مراسم را به هر دليل و منطقي نمي‌دهند.   اين راهنماي گردشگري، ايران را با کشورهاي همسايه مقايسه مي‌کند و مي‌گويد: نوروز امسال، ايرانيان بسياري به ارمنستان سفر کردند. ايروان، شهر کوچکي است. امکانات خاص و هتل‌هاي شيک و مجهزي در اين شهر وجود ندارد و مهم‌تر از همه اينها، هواي ارمنستان، آن موقع از سال سرد است با اين وجود بعضي ايراني‌ها ترجيح دادند به ارمنستان بروند اما به شهرهاي مختلف ايران سفر نکنند. از اين‌که سفر به کشورهاي همسايه از سفرهاي داخلي، گاهي ارزان‌تر است.   نظري همچنين به امکانات گردشگري در ترکيه اشاره مي‌کند و مي‌گويد: اقتصاد ترکيه برپايه گردشگري استوار است و صنعت توريسم در اين کشور را نمي‌توان با ايران مقايسه کرد از سرويس و خدماتي که در هتل‌ها و مراکز اقامتي به گردشگر ارائه مي‌دهند تا معرفي جاذبه‌هاي مختلف گردشگري و تبليغ و اطلاع‌رساني درباره آن. مثلا گردشگراني که قصدشان از سفر، استراحت و تفريح است به قونيه نمي‌روند آنتاليا را انتخاب مي‌کنند بگذريم از اين‌که جاذبه‌هاي هر شهر به دفعات و از زواياي گوناگون به گردشگر معرفي مي‌شود.   او کشف زوايا و جاذبه‌هاي مختلف يک شهر را يکي از ضرورت‌هايي مي‌داند که سرمايه‌گذاران حوزه گردشگري بايد به ان توجه کنند چراکه گردشگر با يک بار رفتن به هر شهر و دياري نمي‌تواند آنجا را به‌خوبي بشناسد و گردشگر حرفه‌اي دلش مي‌خواهد با جاذبه‌هاي مختلف يک شهر آشنا شود.   برگزاري مسابقات مختلف و نمايشگاه‌ها و جشنواره‌ها، دليل خوبي براي جذب گردشگر است. براي مثال مسابقات رالي يا سافاري که در دبي برگزار مي‌شود، هر ساله گردشگران بسياري را جذب مي‌کند اما در ايران اگر هم نمايشگاهي چون نمايشگاه کتاب يا جشنواره‌اي مثل جشنواره فجر برگزار شود، آن‌قدر تبليغ و اطلاع‌رساني کم است و تهيه بليت دشوار که عملا جذب گردشگر از اين راه، سخت مي‌نمايد.   به باور وحيد نظري، تبليغات گسترده و اطلاع‌‌رساني درست موجب مي‌شود که گردشگران داخلي و خارجي به يک مکان سفر کنند. براي مثال، گلاب‌گيري کاشان يک رويداد فرهنگي است که در اين سال‌ها معرفي شده و توانسته گردشگران داخلي بسياري را جذب کند. گردشگراني که به‌خاطر گلاب‌گيري به کاشان مي‌روند اما باغ فين و خانه‌هاي تاريخي را هم مي‌يبنند.اما هنوز در ايران، جذابيت‌هاي گوناگون يک رويداد يا جاذبه گردشگري شناخته نشده است.

عید امسال توری داشتم به هند، سرزمینی که اسمش همواره برای ما ایرانیان تداعی گر تمثیلات و داستان های رنگارنگی چون طوطی و بازرگان، یادآور  فیل های بار کش و سنگ های قیمتی و از همه پر رنگ و آواز تر سینمای معروف بالیوودش با تکیه بر همان مضمون همیشگی عشق و نفرت است.

اما اصل داستان:

مسیر حرکت ما  در هند همان مثلث معروف به مثلث طلایی بود که البته بسیاری آن را مثلث مرگ هم می نامند حال سئوال این است که چرا مثلت طلایی و چرا مثلث مرگ؟

اگر نگاهی به نقشه هند بیندازیم به وضوح می توان دید که دهلی در قسمت شمال مرکزی واقع است و در راس شرقی آن با فاصله تفریبی 220 کیلومتری  شهر آگرا واقع است و آگر از آگرا به همین فاصله به غرب برویم به جیپور می رسیم، اگر خطوط فرضی بین این شهرها رسم کنیم مثلثی به وجود می آید که در راس هر ضلع آن شهر دیدنی و مهمی از هند وجود دارد به دلیل وجود همین جاذبه ها است که این مسیر را مثلث طلا یی می نامند اما مثلث مرگ نامی است که گه گاه می شنویم، دلیل این نام گذاری زمانی است که معمولا باید در ماشین سپری شود به طور معمول طی کردن چنین مسافتی در کشور ما حداکثر سه تا سه ساعت و نیم زمان می برد در حالی که در هند به دلیل عدم وجود جاده های اتوبانی و تردد انواع وسایل تقلیه کم سرعت و همچنین عبور جاده از میان بسیاری از شهرهای کوچک و بزرگ این زمان بین 5:30 تا 7:30 به طور معمول زمان می برد که  می تواند برای تور خسته کننده و مشکل زا باشد.

نقطه آغاز: دهلی

دیدن رقص های سنتی در دهلی (آتشکده پارسیان) اولین برنامه ایی بود که در هند اجرا شد.

امسال نیز همانند سال های قبل و در زمانی که مردم کم کم در تکاپوی خریدهای شب عید و تهیه ملزومات آن هستند به رامسر سفر کردیم ، از مدت ها قبل آرش آقایی ( دبیر انجمن صنفی راهنمایان تهران)، محمد یزدانی (رئیس انجمن صنفی راهنمایان تهران)، علی عسگریان و بسیاری از دوستان دیگر برای انجام کارهای مریوطه بارها به رامسر سفر کرده بودند و اینک نوبت من شده بود تا برای این جشن سهم خود را ادا کنم ، پس من و آرش نورآقایی در روز شنبه 89/11/23  راهی رامسر شدیم تا هماهنگی ها لازمه را انجام دهیم .

اما برخی از جلسات و عکس ها

خوب فعلا که امکان اضافه کردن عکس  های جشن نیست.

اول از همه تشکر ویژه از دوستانی که برای من کامنت گذاشتند و مثل همیشه با لطف بی دریغ خودشان من را شرمنده کردند.

امسال هم جشن برگزار شد و هوای دمدمی مزاج رامسر هم با ما یاری کرد و همه چیز خوب پیش رفت.

اما پشت صحنه جشن امسال کمی به نظرم متفاوت بود، مسایلی که امسال در برگزاری جشن با آن مواجه شدیم در مقایسه با سال قبل بیشتر بود که به نظرم بر می گشت به ضعف هایی که در زیر ساخت های شهر رامسر وجود دارد مسئله دیگری که آزار دهنده بود خلف وعده برخی افراد آن هم در لحظه آخر بود.

در بدو امر این موضوع که رامسر را به عنوان شهر سمینارها می شناسند جالب و با توجه به پیشینه این  شهر معقول به نظر می رسید اما در عمل این جملات فقط شعار جالبی است که شاید سی سال پیش زیبنده این شهر بوده اما امروزه با توجه به وجود تنها یک سالن نسبتا خوب (با توجه به استانداردهای سی، چهل سال پیش) در این شهر عملا انتخاب سالنی درخور برای برگزاری این مراسم بسیار مشکل بود.

روند انجام هماهنگی های لازم در مقایسه با زمان مشابه در  سال قبل بسیار عقب بود که در روزهای پایانی قبل از جشن استرس و خستگی مضاعف را برای همه افراد درگیر در برگزاری جشن در بر داشت.

از این موضوع که بگذریم جشن امسال نقاط قوت خود را هم داشت.

برنامه جشن در سه روز برگزاری متنوع و در مجموع پر جنب و جوش بود. برنامه روز دوم که شامل بازدید از تله کابین رامسر و چالدره در تنکابن بود در فضای باز انجام شد که از خوش اقبالی هوا هم در این روز خوب بود و همه از بودن در طبیعت لذت بردند.

گروه های راهنمایان امسال هماهنگی . آمادگی بیشتری داشتند حتی گروه راهنمایان یزد با لباس های متحد الشکل و گروه آذربایجان شرقی با شال های یک دست در جشن حضور داشتند.

میهمانان ویژه بیشتری در جشن امسال حضور داشتند که در زمینه گردشگری در ایران شناخته شده اند حضور افرادی مثل آقای دره شوری، دکتر کرمی و آقای میلانی و... هم برای راهنمایان جالب بود و هم بار علمی جشن را بیشتر کرده بود.