قبلا در مورد سریلانکا مطالب کوتاهی را در وب لاگم گذاشته ام. اما این بار متن کامل تری را آماده کرده ام که در چند روز آینده  در آخرین شماره هفته نامه تعطیلات نو به چاپ می رسد . مسلما بعد از چاپ مطلب در هفته نامه این متن را همراه با عکس های خودم از این کشور در وب لاگ قرار می دهم تا اگر مقصد بعدی سفر شما این کشور است بتوانید از آن استفاده کنید ..

خوب مقاله در هفته نامه تعطیلات نو چاپ شد و بخشی از آن هم به دلیل ویرایشی که بر روی متن اصلی  انجام شد در متن چاپی حذف شده بود ( به دلیل کمی فضا) ،من متن اصلی را برای شما اینجا می گذارم.

سریلانکا (مروارید اقیانوس هند)

جزیره کوچکی است به شکل یک قطره آب در جنوب هندوستان و احاطه شده با اقیانوس هند که از قدیم الایام به دلیل داشتن سنگ های قیمتی معروف بوده است ولی امروزه در همه جای دنیا این کشور را نه به خاطر سنگ های قیمتی آن بلکه با چای معروف سیلان می شناسند. سیلان نامی است که در دوره استعمار این کشوربه دست انگلیسی ها بر آن نهاده بودند و امروزه این نام معروف ترین چای در دنیاست .اما از نام های دیگر این سرزمین می توان به سرن دیب یا سران دیب که اعراب آن را به این نام می شناخته اند اشاره کرد در ضمن کلمه سرندی پیتی (serendipity) به معنای خوشبختی یا به دست آوردن نعمت و منفعتی غیر منتظره از همین نام نشات گرفته است. این کشور در شمال غربی از طریق منطقه ایی به نام پل آدم به هندوستان متصل شده است. این کشور در4 فوریه سال48 19 توانست از استعمار انگلیس رهایی یابد و این روز به نام روزاستقلال در سریلانکا شناخته می شود.

جمعیت این کشور 21.1  میلیون نفر است که نسبت به مساحت آن جمعیت کمی هم نیست در ضمن آب و هوای این کشور به دلیل نزدیکی آن به خط استوا و شکل جزیره ایی و احا طه شدن توسط   اقیا نوس هند از همه طرف اب و هوای استوایی است.

نژاد این  مردم رابطه تنگاتنگی با شبه قاره هند دارد و موقعیت جغرافیایی این جزیره کاملا گویای این مسئله است .اولین گروه از اقوام سینهالی درهزاره اول قبل از میلاد از شمال هند به این سرزمین راه یافته اند و در سرتاسر آن شروع به زندگی کرده اند اما برخی از دانشمندان انسان شناس بر این عقیده اند که  انسان های بدوی و شکارچی از 18000 سال قبل در این سرزمین می زیسته اند. اقوام اصلی و اکثریت در این کشور را سینهالی ها تشکیل می دهند که تقریبا 73 درصد از جمعیت را در بر می گیرند، اقلیت تامیل ها نیزکه 18 درصد از جمعیت را تشکیل می دهند بیشتر در قسمت شمالی این کشور زندگی می کنند، مسلمانان نیزکه در سریلانکا به نام مور مشهور هستند 9 درصد از جمعیت را در بر می گیرند. دین در این کشور با نژاد ارتباط تنگاتنگی دارد اکثریت سینهالی ها  بودائی هستند  و به زبان سینها لا صحبت می کنند واکثریت تامیل ها هندو هستند و به زبان تامیلی تکلم می کنند، اقلیتی محدود از مسیحیان نیز دراین کشور حضور دارد. در حقیقت پرچم امروزی سریلانکا نماینده و معرف همین ادیان است قسمت زرد پرچم نماینده بودائی ها، قسمت سبز مسلمانان و قسمت نارنجی  تامیل ها هستند ، شیر هم در مرکز نماینده مردم و اللخصوص سینهالی هاست شمشیر در دست شیر نیزنشانه پادشا هی در دوره های گذشته است، جالب است که بدانید این دو نوار سبز و نارنجی بعد ها و به خواست اقلیت های موجود در این کشور به آن اضافه شد. این تنوع نژادی و دینی مسائلی را نیز به همراه داشته که جنگ های طولانی بین سینهالی ها و گروه موسوم به ببرهای تامیل از آن جمله است.

از آنجا که فصول این سرزمین در مجموع دو فصل بارانی و بدون باران (یا بهتر است بگوییم کم باران) را در بر می گیرد پس به طور طبیعی زمانی که بارانی نیست (فصل خشک)  مناسب سفر به این سرزمین است، بهترین زمان برای بازدید از مناطق ساحلی غرب و مناطق کوهستانی  این جزیره از ماه دسامبر تا ماه مارس  و برای بازدید ازمناطق باستانی یعنی قسمت شمال و مرکز و قسمت های شرقی از  آپریل تا سپتامبر است.

یکی از معروفترین فستیوال هایی که به صورت سالیانه در سریلانکا برگزار می گردد اسالا پراهرا (esala perahera) است که هر سال به  مدت 10 روز و در ماه های جولای و آگوست برگزار می گردد.

 روزهای پویا (poya days)، در سریلانکا این روزها که  مصادف با ماه کامل در آسمان است تعطیل عمومی است، در این روز بودائی های معتقد به معابد می روند و روزه می گیرند و از تفریح و مادیات پرهیز می کنند، در معابد نذورات خود را اهدا می کنند و به تعالیم مذهبی و مدیتیشن می پردازند.  

واحد پول این کشور همانند همسایه بزرگ شمالی آن روپیه است در حقیقت سریلانکا از بسیاری جهات فرزند خلف هندوستان و ماکت کوچک تری از همسایه پر جمعیت و وسیع شمالی است. هر روپیه  تقریبا معادل 10 تومان است.(عید سال 1389)

جریان برق در این کشور 220 تا 240 ولت  و 50 هرتز است ولی بهتر است برای سفر حتما یک تبدیل3 شاخه به دو شاخه به همراه خود داشته باشید، در هتل ها معمولا این تبدیل ها در اتاق وجود دارد ولی در صورت نبودن آن برای تهیه با مشکل مواجه خواهید شد پس حتما با خود این وسیله را ببرید.

پایتخت این کشور شهر و یا بهتر بگویم بندر کلمبو است، شهری که در حین ورود خیلی چنگی به دل نمی زند، چیزی که در کلمبو بیش از بقیه شهرهای این کشور به چشم می خورد ایست های بازرسی فراوانی است که حتی در طی مسیر بین فرودگاه تا کلمبو به چشم می خورد، شاید اسم ببرهای تامیل را شنیده باشید، همان طور که پیش تر گفته شد این سرزمین زیبا مدت ها درگیر جنگ های داخلی بین تامیل ها و سینهالی ها بوده است و این ایست های بازرسی هم میراث همان دوران است، زمان تقریبی بین فرودگاه تا رسیدن به مرکز شهر کلمبو با اتوبوس حدود 50 تا 60 دقیقه است  البته با دیگر وسایل نقلیه نیز تفاوت چندانی نیست دلیل آن هم جاده های تنگ و دو طرفه و عبور و مرورموتورهای سه چرخه ی است که در اینجا آنها را با نام توک توک می شناسند، در همه جا این سه چرخه ها را می بینید ، اگر قصد رفتن به جایی را دارید دم دست ترین و ارزان ترین وسیله برای مسافت های کوتاه وداخل شهری همین سه چرخه ها هستند، برسر قیمت هم می توانید چانه بزنید ولی معمولا 150 تا 200 روپیه برای مسافت های 10 یا 15 دقیقه ایی قیمتی رایج است. تاکسی را به آن شکلی که در ایران به آن عادت کرده اید فراموش کنید در برخی جاها می توانید ماشین های دربستی را بگیرید اما جدای از کم بودن آن در بیشتر موارد بسیار گران تر از سه چرخه در می آید.

از جاذبه های شهر کلمبو که می توان ازآن دیدن کرد معبد معروف بودائی  گانگارا مایا است که برای داخل شدن باید مبلغی را هم به عنوان ورودیه پرداخت کرد بیشتر نوعی ورودیه اجباری برای نگاه داری کفش ها. چند مرکز خرید در شهر کلمبو نیز موجود است که البته در مقایسه با مرکز  خریدهای که در ایران موجود است بسیار ضعیف تر است. از دیگری دیدنی های کلمبو برج ساعت آن و ساختمان  ها و محله های مربوط به دوره استعمار است،ساختمان قدیمی مجلس این کشور و بازار دست فروش ها در منطقه پتاه از دیگر دیدنی هاست، اگر دوست دار تاریخ ، فرهنگ و باستان شناسی هستید حتما سری به موزه ملی این کشور که در شهر کلمبو قرار دارد بزنید تا اطلاعات مفیدی را در مورد این کشور به دست آورید.در حقیقت بازدید از موزه ملی در کشورهای مختلف می تواند اطلاعات جالبی را در مورد فرهنگ، عقاید و تاریخ آن کشوربه شما بدهد و اگر این موضوع در ابتدای سفر باشد تا پایان سفر کمک زیادی به شما در درک و برداشت بیشتر از آن دیار خواهد کرد.

مسیری که در سریلانکا می توان طی کرد همانند مثلث طلایی در هند است در اینجا راس های این مثلث را سه شهر کلمبو، کندی (با فتحه روی ک) و منطقه آهونگالا (شهر بنتوتا)  تشکیل می دهند . کندی به عنوان قطب مذهبی در سریلانکا معروف است زیرا مهم ترین معبد بودایی های سریلانکا ویکی از مهم ترین معابد بودایی جهان یعنی معبد دندان بودا  در کنار دریاچه زیبای این شهر قرار دارد. از اینها گذشته شهر کندی هر ساله میزبان مراسم و جشن های سالیانه ایی  است که در طی آن گروه هایی از مردم و دسته های مذهبی از سرتاسر این جزیره در جشنی پر از نور در این شهر گر دهم می آیند که معروف ترین آنها همان(esala perahera ) است. از دیگر جاذبه های شهر کندی که به حتم باید از آن دیدار داشت، باغ گیاه شناسی آن است که با جمع کردن گونه های مختلف گیاهان در یک جا می تواند خستگی سفر 5 تا 6 ساعته بین کلمبو و کندی را از تن شما بزداید ، در ایران 5 تا 6 ساعت رانندگی یعنی  طی بیش از 400 کیلومتر جاده در صورتی که در سریلانکا به دلیل شرایط جاده ها معمولا این زمان برای طی مسافتی بسسار کوتاه تر است که در اینجا تقربیا 170 کیلومتر است.شهر کندی به طور تقریبی در مرکز سریلانکا واقع شده و اینجا جایی است که ارتفاعات این کشور قرار دارد و همین موضوع باعث شد که تا مدت های مدید این شهر از گزند استعمار به دور باشد و با مقاومت پادشاهان کندی این قسمت از آخرین بخش هایی بود که فتح شد، در عین حال به دلیل موقعیت نیمه کوهستانی این شهر بیشتر مزارع چای و از بهترین نوع آن در اطراف این شهر واقع است پس دست به کار شوید و در کنار بازدید از کارخانه ها و مزارع چای لیست سوغات خود را با معروف ترین سوغات این کشور کامل کنید. اگر موسیقی دوست هستید ودوست دارید رقص های محلی را هم ببینید کندی جای مناسبی است در کنار دریاچه این شهر سالنی قرار دارد که هر روز بعد از ظهر با پرداخت مبلغی به عنوان ورودیه می توانید برای دیدن رقص بومی نواحی مختلف سریلانکا به آنجا بروید در بسیاری از این رقص ها از صورتک های مختلف استفاده می شود که هر یک نماد بخصوصی است و هر یک  از رقص ها نیز برای خود اسمی دارد جالب است که بدانید در سریلانکا سعد و نحس ایام و روزها بسیار جدی گرفته می شود و جشن ها و مراسم های مهم مثل مراسم ازدواج و ... با هماهنگی با فردی پیش گو و ستاره شناس و با تعیین وقت او انجام می گرد، در عین حال ماه کامل در اندیشه های بودایی مهم است پس در اسن روزها در سراسر مناطق بودایی نشین روز .......... است و مردم روز تعطیلی دارند.

 

در عین حال سریلانکا زیست گاه فیل آسیایی است و به دلیل تقدس این موجود در نزد بودایی ها  در برخی معابد این حیوانات زیبا را نگاه داری می کنند. ولی بهترین مکان برای دیدن فیل ها بین راه کلمبو به کندی و در نزدیکی شهر کگاله، مرکز نگهداری از فیل های بدون سرپرست است که به نام پینا والا الفنت اورفانج-(pinnewala elephant orphanage) به معنای یتم خانه فیل های پینا والا معروف است،  درظهر موقع غذا دادن به فیل ها است و قبل از آن در رودخانه ایی در همان نزدیکی مشغول به آب تنی هستند ودیدن آنها در حال آب تنی هم بسیار جالب است، زمانی که فیل ها را برای غذا دادن می برند می توان از نزدیک فیل آسیایی را دید در عین حال می توان با شیشه شیر به بچه فیل ها شیر داد که برای این منظور باید از قبل در ورودی این محل فیش تهیه کرد.

 

سریلانکا منبع ادویه است و بسیاری از ادویه های معروف مثل دارچین و زنجبیل و وانیل در این کشور تولید می شود اگر قصد خرید دارید می توانید دارچین و کاری از این کشور به ارمغان بیاورید از صنا یع دستی معروف و جالب در سریلانکا که با قیمت مناسب می توان تهیه کرد کارهای  چوبی است، انواع و اقسام مجسمه ها مخصوصا فیل را می توان یافت در ضمن ماسک های چوبی هم که در این کشور کاربرد آئینی و خرافی دارد بسیار زیبا و سوغات مناسبی هم هست.

از محصولات کشاورزی این کشور نارگیل  است که در همه جا به وفور دیده می شود اما در بدو ورود متوجه میوه ایی شبیه به نارگیل می شوید که شاید فکر کنید انبه است، نخیر اشتباه نکنید این همان نارگیل است اما نارگیلی به رنگ زرد طلایی که آن را به نام انگلیسی کینگ کوکنات به معنای نارگیل سلطنتی (پادشاه) می شناسند این نوع نارگیل را در جاهای مختلف سری لانکا می توانید ببینید و اگر خواستید که دهنی تازه کنید و آب میوه بخورید با قیمتی ارزان سر این نارگیل ها را می زنند و یک نی در داخل آن قرار می دهند و آب موجود در داخل آن آماده نوشیدن است...نوش جان کنید، انواع و اقسام میوه های دیگر استوایی هم در این کشور یافت می شود، مشهورترین آنها دوریان میوه معروف استوایی است که به نسبت نایاب تر است، پاپایا را می توانید از مغازه ها بخرید.

از دیگر مناطقی که در سریلانکا ارزش بازدید دارد کوه آدم یا آدمز پیک (قله آدم) است البته اهمیت این کوه نه به دلیل ارتفاع آن (بلندترین قله سریلانکا کوه پدرو با ارتفاع 2524 متر است) بلکه اهمیت دینی و اعتقادی آن است، در قله این کوه جای پایی وجود دارد که برای پیروان هر یک از ادیان این کشورمعنای خود را دارد، مسلمانان این جای پا را جای پای حضرت آدم در هنگام انتقال از بهشت به زمین می دانند و از اسم آن هم پیداست، مسیحیان آن را جای پای سنت توماس و بودائی ها آن را جای پای بودا می دانند ، هندو ها هم از قافله عقب نمانده اند و می گویند این جای پا متعلق به شیوا است.

حالا دیگر وقت آن است که بعد از خرید و دیدار از جاذبه های تاریخی سری هم به مناطق ساحلی این سرزمین بزنیم ، یکی از معروفترین سواحل سری لانکا در جنوب غربی این جزیره و منطقه آهونگالا است در اینجا می توانید از زیبای غروب آفتاب  در کنار سواحل زیبای اقیانوس هند لذت ببرید جایی که اقیانوس خورشید را به درون خود می بلعد و آسمان به قدری سرخ می شود که در عمرتان کمتر شاهد آن خواهید بود. اگر به این منطقه رفتید بازدید از لاک پشت های دریایی را هم فراموش نکنید، همان طور که می دانید نسل این گونه در نقاط مختلف دنیا در خطر انقراض است پس توسط افراد داوطلب مراکزی برای تکثیر این لاک پشت های زیبا  تاسیس شده تا به افزایش جمعیت این گونه کمک کند، برنامه به این شکل است که افراد داوطلب و دولت با پرداخت مبلغی در ازای هر تخم لاک پشت از فروش این تخم ها در راههای دیگر جلوگیری می کنند و با نگه داری از آنها و پس از بزرگ شدن لاک پشت ها اقدام به رها سازی آنها در دریا می کنند. اگر دلتان برای هیجان تنگ شده اصلا نگران نباشید، در نزدیکی شهر بنتوتا که شهری است ساحلی می توانید به مرکز بازیهای آبی بروید و در یکی از رودهای منتهی به اقیانوس هند به جت اسکی و دیگر ورزش های آبی بپردازید و لذت دیدار از این منطقه را دو چندان کنید ولی اگر اهل هیجان زیاد نیستید و همچنان طالب آرامش می توانید به بوت سافاری یا همان گردش با قایق در رودخانه ببرید و در راه از مرکز پرورش میگوهای آب شیرین دیدن کنید ودر عین حال در جزیره های کوچک این رودخانه  نحوه درست کردن دارچین را ببینید د این  رودخانه گونه ایی از سوسمارآبی هم زندگی می کند که دیدن آنها که گاه به طول 3 متر هم می رسند در نوع خود جالب توجه است، در عین حال در همه جا می توانید میمون ها  را ببینید اما در عین لذت بردن  از دیدن بازیگوشی های آنها مواظب این هم باشیدکه این حیوانات ناقلا گه گاه حوس سرقت از گردشگران به سرشان می زند و چیزهایی را که در دست دارید می ربایند پس در هنگام نزدیک شدن به آنها مواظب وسایل خود باشید.اگر هنوز قصد تهیه سوغات دارید در بنتوتا میتوانید ماسک های چوبی زیبایی را خریداری کنید البته مرکز اصلی ساخت ماسک ها و تزئینات چوبی در سریلانکا شهر ساحلی آمبالان گدا (ambalangoda) است که در جنوب بنتوتا واقع است. این ماسک ها با اشکال بسیار گوناگون را در بسیاری از نقاط در سریلانکا می توانید ببینید که برای دفع انواع مریضی، دفع چشم زخم و دشمن و ... در بیرون خانه آویزان می شود و بسیاری از انواع دیگر این ماسک ها نیز در مراسم رقص با ماسک کاربرد دارد.

آرتو ر سی کلارک:

آرتور سی کلارک نویسنده معروف رمان های علمی تخیلی با اصلیت انگلیسی در این کشور زیست و بدرود حیات گفت از کتاب های معروف او رمان اودیسه فضایی است که فیلمی هم از روی آن ساخته شد . سر آرتور سی کلارک در سن 90 سالگی در این کشور بدرود حیات گفت.

+ نوشته شده در شنبه ششم آذر 1389ساعت 19:22 توسط وحید نظری |