جشن‌ها و رويدادها، فرصتي که در گردشگري ايران مي‌سوزد

چند روز پیش مصاحبه ایی داشتم با خبرگزاری میراث فرهنگی (CHN)،که با تیتر بالا در این خبرگزاری انتشار یافت. متن مصاحبه را با لینک خدمت دوستان تفدیم می کنم.

لینک به متن اصلی: 

http://www.chn.ir/news/?section=2&id=52303

امروزه کشورها از برگزاري جشنواره‌هاي مختلف، ميزباني رويدادهاي ورزشي، برپايي نمايشگاه‌هاي تجاري و صنعتي و به راه‌انداختن جشنواره‌ها و کارناول‌هاي خياباني، هدف ديگري را علاوه بر تمام اهداف پيشين دنبال مي‌کنند و آن جذب گردشگر و سرمايه افزون‌تر است. هدفي که ايران توجه چنداني به آن نداشته است.	مراسم پير شاليار، اورامان تخت
خبرگزاري ميراث فرهنگي ـ گروه گردشگري ـ رويداد گردشگري بنا به تعريف، واقعه‌اي است که به طور معمول بر خلاف زندگي متعارف و جاري جامعه ميزبان شکل مي‌گيرد .رويدادها در يک دوره مشخص زماني اتفاق مي‌افتند و هدف از آن‌ها برگزاري مراسم و آيين‌ها و جشن‌ها، فعاليت‌هاي گسترده اجتماعي، مسابقات ورزشي، برگزاري نمايشگاه‌ها و مواردي از اين دست است.   امروزه کشورها از برگزاري جشنواره‌هاي مختلف، ميزباني رويدادهاي ورزشي، برپايي نمايشگاه‌هاي تجاري و صنعتي و به راه‌انداختن جشنواره‌ها و کارناول‌هاي خياباني، هدف ديگري را علاوه بر تمام اهداف پيشين دنبال مي‌کنند و آن جذب گردشگر و سرمايه افزون‌تر است. برگزاري يک رويداد در محلي خاص، به آن محل اعتبار مي‌بخشد و آن را در سطح ملي و بين المللي مطرح مي سازد.   رسم گواتي چابهار، مراسم زار بندر لنگه، مراسم از تولد تا مرگ صابئين اهواز، قالي‌شوران مشهد اردهال، وارداوار ارامنه تهران، گل‌مالي بيجار، پير شاليار اورامان تخت، آق قويون ترکمن‌ها، تعزيه خوانسار، نخل گرداني ابيانه،  پيرچک‌چک يزد و مراسم شب يلدا، جشن سده و مهرگان و نوروز هم از آيين‌هايي هستند که مي‌توانند باعث جلب گردشگر و توجه جهانيان شوند اما ايران تا چه اندازه از اين ظرفيت و امکان براي جذب گردشگر بهره برده است؟   وحيد نظري، راهنماي گردشگري براين باور است که ايران ان‌گونه که بايد و شايد از هيچ کدام از آداب و رسوم و مراسم خاص خود براي جذب گردشگر استفاده نکرده است يا محدوديت‌هايي وجود داشته که مانع از برگزاري اين‌گونه مراسم شده است. براي مثال، جشن سده مي‌تواند براي گردشگران، جالب و جذاب باشد اما سال گذشته به دليل پاره‌اي موارد، برگزاري اين جشن در يزد با مشکلات بسيار روبه‌رو شد يا مراسم پير شاليار که هرساله در اورامان تخت برگزار مي‌شود، قابليت آن را دارد که مردم بسياري را از گوشه و کنار ايران، گردهم آورد و براي گردشگران خارجي هم تازه و جذاب باشد اما دو سال است که مسافران به اورامان مي‌روند و از پير شاليار خبري نيست؛ به اين معني که اجازه برگزاري مراسم را به هر دليل و منطقي نمي‌دهند.   اين راهنماي گردشگري، ايران را با کشورهاي همسايه مقايسه مي‌کند و مي‌گويد: نوروز امسال، ايرانيان بسياري به ارمنستان سفر کردند. ايروان، شهر کوچکي است. امکانات خاص و هتل‌هاي شيک و مجهزي در اين شهر وجود ندارد و مهم‌تر از همه اينها، هواي ارمنستان، آن موقع از سال سرد است با اين وجود بعضي ايراني‌ها ترجيح دادند به ارمنستان بروند اما به شهرهاي مختلف ايران سفر نکنند. از اين‌که سفر به کشورهاي همسايه از سفرهاي داخلي، گاهي ارزان‌تر است.   نظري همچنين به امکانات گردشگري در ترکيه اشاره مي‌کند و مي‌گويد: اقتصاد ترکيه برپايه گردشگري استوار است و صنعت توريسم در اين کشور را نمي‌توان با ايران مقايسه کرد از سرويس و خدماتي که در هتل‌ها و مراکز اقامتي به گردشگر ارائه مي‌دهند تا معرفي جاذبه‌هاي مختلف گردشگري و تبليغ و اطلاع‌رساني درباره آن. مثلا گردشگراني که قصدشان از سفر، استراحت و تفريح است به قونيه نمي‌روند آنتاليا را انتخاب مي‌کنند بگذريم از اين‌که جاذبه‌هاي هر شهر به دفعات و از زواياي گوناگون به گردشگر معرفي مي‌شود.   او کشف زوايا و جاذبه‌هاي مختلف يک شهر را يکي از ضرورت‌هايي مي‌داند که سرمايه‌گذاران حوزه گردشگري بايد به ان توجه کنند چراکه گردشگر با يک بار رفتن به هر شهر و دياري نمي‌تواند آنجا را به‌خوبي بشناسد و گردشگر حرفه‌اي دلش مي‌خواهد با جاذبه‌هاي مختلف يک شهر آشنا شود.   برگزاري مسابقات مختلف و نمايشگاه‌ها و جشنواره‌ها، دليل خوبي براي جذب گردشگر است. براي مثال مسابقات رالي يا سافاري که در دبي برگزار مي‌شود، هر ساله گردشگران بسياري را جذب مي‌کند اما در ايران اگر هم نمايشگاهي چون نمايشگاه کتاب يا جشنواره‌اي مثل جشنواره فجر برگزار شود، آن‌قدر تبليغ و اطلاع‌رساني کم است و تهيه بليت دشوار که عملا جذب گردشگر از اين راه، سخت مي‌نمايد.   به باور وحيد نظري، تبليغات گسترده و اطلاع‌‌رساني درست موجب مي‌شود که گردشگران داخلي و خارجي به يک مکان سفر کنند. براي مثال، گلاب‌گيري کاشان يک رويداد فرهنگي است که در اين سال‌ها معرفي شده و توانسته گردشگران داخلي بسياري را جذب کند. گردشگراني که به‌خاطر گلاب‌گيري به کاشان مي‌روند اما باغ فين و خانه‌هاي تاريخي را هم مي‌يبنند.اما هنوز در ايران، جذابيت‌هاي گوناگون يک رويداد يا جاذبه گردشگري شناخته نشده است.

هندوستان سرزمین تناقض ها

عید امسال توری داشتم به هند، سرزمینی که اسمش همواره برای ما ایرانیان تداعی گر تمثیلات و داستان های رنگارنگی چون طوطی و بازرگان، یادآور  فیل های بار کش و سنگ های قیمتی و از همه پر رنگ و آواز تر سینمای معروف بالیوودش با تکیه بر همان مضمون همیشگی عشق و نفرت است.

اما اصل داستان:

مسیر حرکت ما  در هند همان مثلث معروف به مثلث طلایی بود که البته بسیاری آن را مثلث مرگ هم می نامند حال سئوال این است که چرا مثلت طلایی و چرا مثلث مرگ؟

اگر نگاهی به نقشه هند بیندازیم به وضوح می توان دید که دهلی در قسمت شمال مرکزی واقع است و در راس شرقی آن با فاصله تفریبی 220 کیلومتری  شهر آگرا واقع است و آگر از آگرا به همین فاصله به غرب برویم به جیپور می رسیم، اگر خطوط فرضی بین این شهرها رسم کنیم مثلثی به وجود می آید که در راس هر ضلع آن شهر دیدنی و مهمی از هند وجود دارد به دلیل وجود همین جاذبه ها است که این مسیر را مثلث طلا یی می نامند اما مثلث مرگ نامی است که گه گاه می شنویم، دلیل این نام گذاری زمانی است که معمولا باید در ماشین سپری شود به طور معمول طی کردن چنین مسافتی در کشور ما حداکثر سه تا سه ساعت و نیم زمان می برد در حالی که در هند به دلیل عدم وجود جاده های اتوبانی و تردد انواع وسایل تقلیه کم سرعت و همچنین عبور جاده از میان بسیاری از شهرهای کوچک و بزرگ این زمان بین 5:30 تا 7:30 به طور معمول زمان می برد که  می تواند برای تور خسته کننده و مشکل زا باشد.

نقطه آغاز: دهلی

دیدن رقص های سنتی در دهلی (آتشکده پارسیان) اولین برنامه ایی بود که در هند اجرا شد.