سفر

این بار سفرم به استانی بود که از بعد مساحت بزرگتر از بسیاری از کشورهای اروپای است و از لحاظ ژءوپلتیکی در یکی از مهم ترین نقاط جهان واقع شده .

از دور همیشه میشنوی و دیدن کاملا متفاوت است، برخی مواقع هر چه متناقض تر نتیجه ای بهتر در انتظار است.

بلوچستان در زمانی که در بیشتر نقاط این گربه ایرانی هوای سرد حکمرانی میکند با آغوش باز و هوایی دلپذیر در اوایل بهمن ما پذیرای ما بود . بعد از پروازی چند ساعته به همراه جمعی از دوستان راهنما از تهران به بندر عباس و سپس به چابهار  پای برخاک این سرزمین نهادیم ، بقیه دوستان هم از نقاط مختلف خود را به چابهار رسانده بودند.

بلوچستان در جنوب شرقی ترین بخش از سرحدات ایران با پاکستان این همسایه شرقی واقع شده، دریای آبی مکران در جنوب این سرزمین از قدیم الایام معبری بین المللی برای عبور کشتی ها و تجارت به اقصی نقاط جهان بوده و دریانوردی و صید ماهی پیشه عامه مردم .

در بدو ورود به فرودگاه چابهار یا همان سرزمین چهار بهار مورد استقبال گرم دوستان بلوچ قرار گرفتیم و دوستان راهنمای دیگر هم به هم پیوستیم، اولین مقصد ما یکی از عجایب زمین شناسی این سرزمین بود، پدیده گل افشان، این پدیده بسیار جالب و نسیتا نادر از فشار لایه های داخلی زمین بریکدگر وبه وجود می آید و با مواج شدن دریا تشدید میگردد، فوران گل به همراه گاز  باعث شکل گیری تپه ای عظیم شده بود.